Voor de voorjaarsvakantie zijn we opnieuw op onze jaarlijkse pelgrimstocht naar de pistes vertrokken. Dit jaar viel de keuze op La Plagne in Frankrijk.
Hieronder vind je een kort 4K-filmpje met hoogtepunten van een week vol tuimelingen, faceplants (nee hoor…), en af en toe zelfs wat snowboarden. Plus een paar foto’s die bewijzen dat we niet alleen maar in de sneeuw lagen te piekeren over onze levenskeuzes.
De heenreis: een test van geduld (en accu’s)
Er komen was al een avontuur op zich: voornamelijk zittend in de file en ons afvragend waarom we dit ook alweer leuk vinden. Zoals verwacht, hoe dichter bij de bergen, hoe langzamer alles kroop—een beetje als een slecht geoptimaliseerd computerspel. Een speciale shoutout naar de elektrische autorijders, die niet alleen vaststonden in het verkeer, maar ook nog eens in de rij mochten staan voor de laadpalen. Dubbel plezier!
Op de terugweg speelden we het slimmer: we vertrokken om 3 uur ’s nachts, vlogen de berg af als ontsnapte criminelen en waren tegen 3 uur ’s middags alweer thuis. Tactisch meesterschap? Absoluut. Maar we hadden ook echt een dutje nodig.
Het (on)weer
Moeder Natuur besloot het ons dit keer niet te makkelijk te maken. We kregen een charmante mix van bewolkte luchten, sneeuw, sneeuwstormen en mist zo dik dat je je begon af te vragen of je nou aan het snowboarden was of de hoofdrol speelde in een low-budget horrorfilm. Pas de laatste anderhalve dag liet de zon zich zien—net lang genoeg om ons eraan te herinneren welke kleur de lucht eigenlijk heeft.
Hier is een tien minuten durende video met alleen de momenten waarop we niet meteen onderuitgingen:
De foto’s
Ondanks het weer stelt La Plagne nooit teleur. De sneeuw wordt hier beter verzorgd dan waar dan ook, altijd perfect geprepareerd. En dankzij de hoge ligging van het skigebied (2.000 m en hoger) is er altijd genoeg sneeuw—geen verraderlijke ijsplakken, alleen maar zachte, snowboarder-goedgekeurde poedersneeuw.
En nu, een paar epische foto’s—veel met wolken die zó laag hangen dat het leek alsof ze gewoon gezellig mee wilden doen:
Commentaren